Dün Sherlock Holmes’dan önce Ejderha Dövmeli Kız’ın rebootunun fragmanını izledik. Geçen hafta içinde afişi görünce yine mi diye tepki vermiştim. Fragmanın sonunu görene kadar da aynı şeyi düşündüm. Gene ellerine alıp mahvedecekler diye. Ama fragmanın sonunda yönetmenin ismini görünce resmen sustum ve saygı gösterdim. Marka olmak böyle bir şey işte. David Fincher’ın yönettiği filmi şimdi izlemek istiyorum. Nereden nereye geldim düşünün artık. Fight Club, Se7en bir yana, The Social Network’u nasıl bize bu kadar güzel sunduğunu gördükten sonra ne yapsa izlerim moduna girmiştik. Çünkü sadece diyaloglardan oluşabilecek bir filmi bile süper koymuştu önümüze.
Sırf David Fincher değil aslında. Guy Ritchie çekmeseydi Sherlock Holmes bu kadar eğlendirir miydi? sormak isterim. Kitaplarını okumuş insanların Sherlock Holmes’in hikayelerinin nasıl olduğunu bilirler. Neyin ne zaman, nerede olacağı belli değildir. Hatta siz okurken bile bazı şeyleri anlayamazsınız da sonun Holmes anlatır filan. Bunu görselleştirmek de gerçekten zor. Yani oraya koyacaksınız ama seyirciden saklayacaksınız. İlk filmde bunu çok güzel vermişti Ritchie. İkinci filmde ise daha yumuşak ve anlaşılır vermiş. Daha espri ve eğlenceli an eklemiş. Uzun lafın kısası daha popülerleştirmiş. Ama kaliteden de ödün vermemiş. Ne yaptığını bilen biri olduğunu kanıtlamak gibi bir şey işte. Daha önce çektiği filmleri ve İngiliz olmasının da düşünürsek, ondan başkasının bu kadar başarılı bu işin altından kalkacağını düşünmek hata olabilir.
Sonunda bitti. Bu cumartesi organizasyonun son günüydü ve o da bitince rahatladık. Hatta dün (pazar) gezerken, sanırsam son bir ayda ilk defa iş düşünmediğim bir gün oldu. Hatta neden işte değilim diye de kendime sorup duruyordum. 2 hafta önce halı sahaya giderken yaşadığım garipsemeyi bu hafta da yaşayacak gibiyim. “Ne işim var burada?”. İnsan bu kadar çalışmaya alışınca kendini kaybediyormuş, onu fark ettim.
Parayı gören çılgın Türk gibi Mey içki de kendisini İngiliz Diageo firmasına sattı. İsim bir şey ifade etmiyor olabilir. Kendileri Johnie Walker’ın sahipleri. Artık Yeni Rakı ve Tekirdağ’da “Keep Walking” diyecek. 2.1 milyar dolara satılmış. Bilmiyorum ne kadar mantıklı ama en azından kendi içkimiz bizden birine ait olsaydı. Çünkü o bizim yerel içkimiz. Onu da elaleme bırakmak garip geliyor. Türk birilerinin de Türkiye’ye has bir şeysi olsun istiyor insan.
Cnbc-e’de yeni mi başladı bilmiyorum ama bir kaç şey karalamak istemekteyim bu The Walking Dead hakkında. Daha önce zaman bulamadığım için izlememiştim. Geçen hafa zaten 6 bölüm gibi kısa süren bu diziyi izleme fırsatım oldu. Çizgi roman uyarlaması kendisi. 2003 yılında piyasaya sürüldü. O tarihi bilmem ama 2010′u 2011′e bağlayan yıllarda şerif kıyafetli, bize kovboy andıran bir ana karakter bana komik geliyor. Yani başka kıyafet giyme şansı bile varken bunu yapmayan bir insandan bahsediyoruz. Onun dışında dizinin konusuna bakarsak, biraz Resident Evil, biraz 28 Days Later, biraz Shaun of The Dead vs vs. Hepsinin ilgi çekici yanlarının birleşmesinden bir dizi elde etmişler. İlk sezonun altı bölüm olma sebebi ise çizgi romanın da ilk serisinin altı bölüm olması imiş. Hoş tüm serileri altı bölüm. Böyle böyle yediremezler ama. Lost gibi efsane olursa anca ki öyle bir dizi olabileceğini sanmıyorum. Zaten çizgi roman da bir yerden sonra zombi konsepti baya azalıyormuş. Daha çok psikolojik bir hal alıyormuş. Güzel bir noktaya temas edilmiş ama güzel işlenirse anca izletir kendisini.
